Drie boeken AutoCAD 2009
Voor elk wat wils

Door Rob Sman

Voor wie nog geen kennis heeft van AutoCAD maar er toch mee aan de slag moet of wil, staan een paar wegen open om de benodigde kennis te vergaren. Cursussen zijn te hooi en te gras beschikbaar, maar niet iedereen kan zich die veroorloven. Zelfstudie is tot op zekere hoogte mogelijk met de hulpmiddelen in het pakket zelf, maar een boek in je moedertaal, dat helpt de eerste stappen te zetten, is wél zo prettig.

Er is een aantal boeken over Auto-CAD in het Nederlands te verkrijgen. De drie meest in het oog lopende boeken hebben wij ter vergelijking eens naast elkaar gezet. Eerst maar eens man en paard noemen. Ten eerste hebben we Basiscursus AutoCAD 2009 en LT 2009, door Harold Weistra, uitgegeven door Academic Service / Sdu (€29,95). Ten tweede is er Handboek AutoCAD 2009 en LT 2009, door Bram Rademaker, uitgegeven door Van Duuren Informatica / Van Duuren Media (€39,90). Ten slotte noemen we AutoCAD 2009, door Ronald Boeklagen, uitgegeven door TEC; Twente Engineering Consultancy (€59,50). 
In de rest van dit artikel zal ik de namen van de auteurs gebruiken om de boeken aan te duiden. De auteurs zijn overigens alledrie door Autodesk erkende schrijvers, en mogen het predikaat 'Authorised Author' voeren. Ze hebben ook allemaal hun sporen in de AutoCAD-wereld reeds lang verdiend. Minst lang in beeld is voor mij Harold Weistra, die sinds AutoCAD 2007 een waardig opvolger blijkt voor Rademaker, die tot die tijd bij Academic de AutoCAD-boeken schreef. Opvallend is het verschil in gekozen titel. Bij Boeklagen verraadt de subtitel 'Computer Ondersteund Ontwerpen' al een beetje dat het boek iets meer wil zijn dan alleen maar een AutoCAD-boek. De titel bij Weistra liegt er niet om: Basiscursus. Omdat die titel daarmee al vergeven is, moest Rademaker met een andere titel komen: 'Handboek' is een gedurfd gekozen titel die zou kunnen suggereren dat het hier niet om een leerboek gaat, maar om een (volledig) handboek. Er bestaat denk ik nauwelijks iets als een volledig AutoCAD handboek. 
Tenslotte merk ik nog op dat zowel Rademakers als Weistra ook Auto-CAD LT in hun boek behandelen. Dat kan makkelijk omdat het hoofdzakelijk neerkomt op het vermelden wanneer een functie niet in LT beschikbaar is, en een paar maal op het  bespreken van functies die alleen in LT beschikbaar zijn. Boeklagen heeft voor LT een aparte titel uitgebracht, die we hier niet bespreken. De consistente methodiek die Boeklagen hanteert, laat mijn bevindingen hier vrijwel geheel op zijn LT-boek toepassen. 

Een eerste indruk
Qua uiterlijk en omvang lopen de boeken nogal uiteen. De werken van Rademaker en Boeklagen zouden als kloek kunnen worden gekwalificeerd, met respectievelijk ruim 800, en bijna 1800 pagina's. Zelfs wanneer we er bij Boeklagen een paar honderd bladzijden aftrekken voor het gedeelte Naslagwerk, blijven het indrukwekkende getallen. Weistra lijkt daar met nog geen 400 bladzijden schril bij af te steken, maar kwantiteit en kwaliteit zijn verschillende begrippen, en we moeten ook de doelstelling en de doelgroep in het oog houden. Het Boeklagen-boek is gebonden en de beide andere zijn paperbacks. Dat merk je vooral wanneer je probeert het boek opengeslagen neer te leggen, wat meer dan eens zal moeten gebeuren als je probeert de beschreven oefeningen uit te voeren. Bij Weistra lukt dat zo goed als niet, en bij Rademaker slechts als je meer dan 100 bladzijden van begin of eind afblijft. Alleen Boeklagen laat zich gebruiken zoals ik het van een studieboek verwacht. 
In het boek bladerend komen we bij Boeklagen de hem typerende indeling van de badzijden tegen. Goed bruikbaar en doordacht, maar het meest effectief als je even de moeite hebt genomen de aanwijzingen voor het gebruik van het boek door te nemen. De bladzijden ogen vaak erg druk. Bij Rademaker oogt de indeling helderder en minder druk, en kun je ook zonder instructies de weg makkelijk vinden. De lettergrootte lijkt wat aan de kleine kant. Bij Weistra ogen de pagina's ook helder, zij het iets minder rustig dan bij Rademaker. Het grootste verschil met de andere twee zit hem in het gebruik van kleur. Vooral afbeeldingen van dialoogvensters, iconen en dergelijke komen zo veel beter tot hun recht, ook wordt er vaak gebruik gemaakt van kleur door vetgedrukte woorden ook een kleur te geven en inleidingen op de hoofdstukken, tips en opmerkingen en dergelijke van een achtergrondkleur te voorzien. Een absoluut pluspunt. 
Bij geen van de boeken wordt een CD meegeleverd. De lezer wordt geacht over een internetverbinding te beschikken; de benodigde oefenbestanden moeten bij Weistra en Rademaker van de site van de uitgever gehaald worden. Bij Boeklagen zijn de oefeningen vaak van 'nul' af opgebouwd. Op de site van TEC kunnen echter wel filmpjes worden bekeken die het verloop van een oefening tonen; een sterk punt. Ook voor gebruikers van oudere versies is er altijd wat te leren: er wordt in alle boeken uitgegaan van het werken met de ribbon. 

De inhoud
AutoCAD is een veelomvattend en zeer uitgebreid pakket. Bij iemand die er volledig onbekend mee is, kan een foliant als die van Boeklagen de indruk wekken dat je wel héél veel moet weten om er iets mee te kunnen. Schiet het werk van Weistra dan te kort? Naar mijn mening zeker niet. Basiscursus is een volledig juiste benaming voor dit boek. Zonder volledig te kunnen zijn, som ik hier de belangrijkste punten op: de bediening van AutoCAD, de omgang met de bestanden, het pannen en zoomen, het opgeven van afmetingen en posities, de belangrijkste tekenfuncties inclusief bematen, het bewerken van het getekende en het structureren van de tekening, en het afdrukken. Als je dat allemaal beheerst kun je al aan de slag. 
Dat is ruwweg ook wat je leert in het eerste gedeelte van het de boek van Boeklagen, en ook bij Rademaker. Het verschil zit hem in de hoeveelheid informatie. Die is bij Weistra vaak kort en bondig, maar toch bruikbaar. Bij Rademaker wordt vaak uitvoerige uitleg en achtergrondinformatie gegeven, en zo doet Boeklagen het ook. Dat verklaart niet het hele verschil in omvang van de boeken. Rademaker breidt ook de behandelde functionaliteit uit, veelal in het verlengde van de basis. Een voorbeeld is bijvoorbeeld het onderwerp 'blocks' (symbolen). Weistra houdt het hier erg elementair, terwijl Rademaker ook aandacht schenkt aan 'dynamic blocks', het toekennen van data (attributen) aan de blocks en de functies om die informatie gestructureerd uit een tekening op te vragen. Ook geavanceerde technieken als het gebruik van referentietekeningen, of het organiseren van tekeningen door gebruik van zogeheten 'sheetsets' komen aan bod. 
En dan is er ook nog 3D; niet onbelangrijk, want AutoCAD krijgt qua 3D steeds meer mogelijkheden. Ook het aanpassen van de menu's en het macro's opnemen wordt aangestipt. Boeklagen tenslotte trekt op elk front alle registers open. Intern is het boek opgesplitst in maar liefst vijf delen. Deel 1 behandeld het 2D-tekenen, en laat zich vergelijken met Rademaker. In de andere delen komen onder meer 3D-ontwerpen en VBA-programmeren aan bod.
In alle boeken worden uiteraard oefeningen voorgeschreven. Meestal wordt daarbij iedere stap beschreven. Bij Boeklagen vindt je aan het eind van ieder hoofdstuk opdrachten om je kennis te testen. 

Voor wie
Eén ding hebben de auteurs en uitgevers in ieder geval goed gedaan; ondanks de onvermijdelijke overlap is er ook genoeg verschil. Wie kennis wil maken met AutoCAD en behoefte heeft aan een helder en vlot boek is met Weistra goed bediend. Wie al wat meer ervaring heeft kan met Rademaker zijn kennis verbreden en verdiepen. Boeklagen doet daar nog een schepje bovenop. Wie bijvoorbeeld wil leren VBA-programmeren komt automatisch bij dit boek uit. Wie een boek kiest dat bij zijn of haar profiel past, maakt altijd een goede keus. 

Voor meer informatie:  www.cadcollege.nl,  www.vanduurenmedia.nl en  www.academicservice.nl.