Solid Edge met Synchronous Technology 2
‘History-free modelling’ nu breder aanwezig

Door Rob Sman

Volgens Dan Staples beantwoordt Synchronous Technology qua acceptatie en succes absoluut aan de verwachtingen.

Eind Mei kondigde Siemens PLM Software met gepaste trots de nieuwe versie aan van Solid Edge met Synchronous Technology. Weinig verrassend is er aan de productnaam slechts een ‘2’ toegevoegd, en die ‘2’ geeft aan dat er vooral nieuwe ontwikkelingen in Synchronous Technology  (hierna: ST) zitten. Overigens zijn er ook wijzigingen in het ‘Traditional’-gedeelte van Solid Edge en niet alleen in het Synchronous Technology-gedeelte. Dan Staples, Director of Solid Edge Product Development, vertelde er graag meer over.

ST2 borduurt uiteraard voort op de ruim een jaar geleden ingeslagen weg, toen ST werd geïntroduceerd. Heeft ST aan de verwachtingen beantwoord, qua acceptatie en succes ? Dan Staples antwoordt direct: “Absoluut ! Ik moet wel zeggen dat ook wij het best een beetje eng vonden om aan ons succesvolle ‘history-based’-systeem alternatieve technologie toe te voegen, die het beste van twee tegenpolen, ‘history-based’ en ‘history-free modelling’, in zich moest verenigen. Er waren natuurlijk al ‘history-free’-systemen, maar het overgrote deel van de gebruikers lijkt zich nu pas te realiseren dat er meer wegen zijn om je doel te bereiken. Dat ‘ontwaken’ valt mooi samen met de beschikbaarheid van ST, en heeft daarmee ST  tot een succes gemaakt.
Hoe groot de invloed is geweest op de verkoopresultaten valt in deze tijden van wereldwijde recessie moeilijk te analyseren, maar gezien de grote aandacht die ST niet alleen in de pers heeft gekregen, maar ook op gebruikersfora en dergelijke, kan het niet anders of ST is een belangrijke factor in het succes van Solid Edge. Maar is er nog ruimte voor verbetering en uitbreiding; we konden nu eenmaal niet in één keer ST over de volle breedte van Solid Edge implementeren. In de nieuwe versie is ST op meer terreinen van ‘part’- en ‘assembly’-ontwerp aanwezig. Met name in de ‘sheet metal’-module is ST nadrukkelijk aanwezig. Dit toont eens te meer aan hoe uitbreidbaar ST is, maar ook hoe juist in een vakgebied als ‘sheet metal’ ST geweldig tot zijn recht komt. Er hoeft nu veel minder van te voren worden uitgedacht, en wijzigingen zijn vrijwel onbegrensd achteraf aan te brengen. Een eenvoudig voorbeeld, waaruit blijkt wat ST hier kan betekenen, is dit: stel je een plaat voor met aan weerszijden een ‘flange’, en daaraan weer twee ‘flanges’, en daaraan weer twee, als een trapje. Uiteindelijk is in dit voorbeeld de maat ‘over alles’ een ontwerpgegeven. In een ‘history-based’-systeem moet je dan de individuele lengtes van de ‘flanges’ zo gaan opbouwen dat het eindresultaat klopt. Dat kan een heel gepuzzel zijn. Met behulp van ST2 breng je het 3D-model zeer eenvoudig op de gewenste totaalmaat, zonder denkwerk vooraf.”

Uitwisselen
Het uitwisselen van modellen tussen de verschillende 3D-CAD-systemen is weliswaar mogelijk, maar bewerken is dan vaak niet tot slecht mogelijk, en de oorspronkelijk features en intelligentie gaan verloren. Het lijkt erop dat ST en concurrerende technologieën een deel van dat probleem oplossen. Was dat ook één van de doelstellingen? Staples: “Inderdaad is het uitwisselen van data tussen verschillende systemen maar beperkt mogelijk. Ook dit is grotendeels het gevolg van de ‘history-based-modelling’; verschillende systemen hebben verschillende manieren om het ‘recept’ van een model op te slaan. Omzetten naar een ander CAD-systeem vergt dan het vertalen van de ‘history tree’. Dat is in de geschiedenis van CAD één of twee keer enigszins gelukt.
Het is wèl goed mogelijk de vorm van het model over te brengen naar een ander systeem. Het intelligent bewerken van een model waarvan je alleen de vorm hebt is inderdaad met ST mogelijk, maar ik kan wel zeggen dat dit alleen maar een neveneffect is” vervolgt Dan. “Het was ons er alleen maar om te doen het ontwerpproces te ontdoen van remmende factoren. De ‘history tree’ is één van die factoren. Die dwingt ontwerpers rekening te houden met de wijze waarop eventueel later aanpassingen in het model moeten kunnen worden aangebracht, en dat is eigenlijk niet waar je als ontwerper mee bezig wilt zijn, het leidt af van het feitelijke ontwerpen. Bovendien is er dan nog het ‘performance’-aspect. Het opnieuw doorrekenen van een complex model kan bij een wijziging vroeg in de history-tree aanzienlijk tijd vergen. Als er geen history is, heb je ook dat probleem niet. Het is frustrerend als je moet gaan zitten wachten tot de bewerking voltooid is.”

Doorontwikkeling
Over voltooien gesproken, ST2 is een doorontwikkeling op ST. Ook hierna vindt ongetwijfeld doorontwikkeling plaats. Wat kunnen we verwachten? Staples: “Ik denk in de eerste plaats aan applicaties zoals ‘Frame’ en ‘Piping’. ‘Piping’ bijvoorbeeld is nu nog ‘sketch’-gestuurd. Overigens is dat geen beperking voor de bruikbaarheid op dit moment; het is goed mogelijk delen die met ST aangemaakt zijn en ‘traditionele’ delen in een samenstelling te combineren. Dus bijvoorbeeld een uit (ST-) plaatdelen opgebouwd model te voorzien van leidingen uit de huidige ‘Piping’-module.”
Een nieuwe uitbreidingsmodule is SE Simulation, een eindige elementen analyse-omgeving die geïntegreerd is in Solid Edge. Deze biedt de gebruiker de mogelijkheid biedt om zowel onderdelen als samenstellingen door te rekenen op spanningen en frequenties. De module is gebaseerd op Femap-technologie en de NX Nastran solver.

Ook de ‘Sheet metal’-applicatie profiteert nu mee van de voordelen van Synchronous Technology.

Twee werelden
Staples vervolgt: “Tot slot wil ik graag benadrukken dat ST het beste van twee werelden verenigt. Waar nodig maken we eigenlijk soms wel gebruik van een stukje ‘history’, alleen is het voor de gebruiker meestal verborgen. Waar bijvoorbeeld drie afrondingen, zowel concaaf als convex, samenkomen is de vorm van het vlakje begrensd door die drie afrondingen, afhankelijk van de volgorde waarin de afrondingen zijn aangemaakt. Dat is dus ‘history-based’. Wij laten de gebruiker tijdens het plaatsen van de afrondingen voor het gewenste resultaat kiezen, waarmee het een deel de ‘Round’-functie is geworden. Ook bijvoorbeeld doordrukkingen in plaatdelen zijn een voorbeeld van een feature waarbij je naderhand niet iedere ‘face’ of groep van ‘faces’ zou willen manipuleren, maar waar het veel eenvoudiger is de parameters in de beschrijvende ‘sketch’ te benaderen. Omdat dat de betere en meer efficiënte manier is, hebben we het ook mogelijk gemaakt, of beter gezegd: gelaten. Per slot van rekening staat het ontwerpproces, en de efficiency daarvan, centraal in de strategie van onze productontwikkeling.”

Met Solid Edge met Synchronous Technology 2 zet Siemens PLM Software opnieuw een grote stap. Of de richting waarin die stap gezet wordt u aanspreekt, kunt u aan de hand van een gratis evaluatieversie zelf beoordelen, te verkrijgen via onderstaande website, al was het maar om eens kennis te maken met een alternatief.

www.siemens.nl/plm